اجزای داربست قاب

اینها واحدهای نردبانی- جوش داده شده هستند که تکیه گاه عمودی اولیه را تشکیل می دهند و طول و ارتفاع دهانه داربست را مشخص می کنند. آنها در عرضهای مختلف از قبل تنظیم شده (مثلاً 3'، 5'، 6.5') و ارتفاع (مثلاً 2'، 4'، 5'، 6') قرار دارند.
عملکرد: برای تامین ساختار عمودی اصلی و پشتیبانی از کل بار (کارگران، مواد، تجهیزات) قرار داده شده بر روی داربست.

اینها اجزای مورب و به شکل X هستند که دو قاب را به هم متصل می‌کنند.
مهاربندی‌های متقاطع- تعبیه‌شده در قاب، پایداری جانبی را در جهت صفحه قاب ایجاد می‌کند و از تاب خوردن یا فروریختن آن به طرفین جلوگیری می‌کند. آنها قاب ها را به هم قفل می کنند تا یک واحد سفت و محکم-مانند جعبه تشکیل دهند.

صفحات فلزی مربعی که به پایین پایه های پایه قاب متصل شده اند (یا به عنوان اجزای جداگانه ای که پایه های پایه در آن قرار می گیرند).
عملکرد: برای توزیع بار متمرکز از پایه داربست در سطح بزرگتری از زمین یا سطح نگهدارنده. این کار از فرو رفتن پاها در زمین نرم جلوگیری می کند.

صفحات پایه با مکانیزم پیچی رزوه ای و قابل تنظیم.
عملکرد: فراهم کردن وسیله ای برای تسطیح داربست در زمین ناهموار. پیچ را می توان برای امتداد یا جمع شدن چرخاند و ارتفاع آن پایه خاص را تنظیم کرد. آنها برای اطمینان از اینکه سطح اول فریم ها کاملاً تراز و پایدار است ضروری هستند.

سکوهایی که بین قاب جلو و عقب یک خلیج قرار دارند. آنها می توانند از چوب جامد (مانند LVL)، آلومینیوم یا فولاد ساخته شوند.
عملکرد: برای ارائه یک سطح کار ایمن و پایدار. برای جلوگیری از جابجایی آنها باید به قاب ها محکم شوند.

چرخ‌های گردان یا سفت که به پایه پایه‌های پا متصل می‌شوند.
عملکرد: برای ایجاد تحرک برای داربست های نورد. کاستورها باید دارای مکانیزم قفل مثبت در تمام چرخ ها باشند تا از حرکت در حین استفاده از داربست جلوگیری شود.

برخی از قاب‌ها دارای یک سیستم پلکانی داخلی-در قاب انتهایی هستند. همچنین می‌توان از نردبان‌های مجزا{2}}برای دسترسی استفاده کرد.
عملکرد: برای دسترسی ایمن و تایید شده به سطوح مختلف داربست. بالا رفتن از روی صلیب-پرانتز ممنوع است.

سیستمی متشکل از سه بخش: ریل بالای حفاظ، میدریل و کیک بورد
عملکرد: برای محافظت از سقوط برای پرسنل در سکوی کار.